Het Herodus-syndroom

Het verhaal van Herodus en Johannes doet me denken aan Gandalf. Tijdens de tocht door de mijnen van Moria valt Gandalf the Grey in de afgrond in gevecht met een Balrog. De reisgenoten denken dat Gandalf dood is maar later op de reis komt hij onverwachts weer terug als Gandalf the White. Door het gevecht en zijn opstanding heeft hij extra magische krachten gekregen.

Zoiets stel ik me voor als ik het verhaal van Herodus en Johannes lees in Marcus 6:14-16 lees. Herodus hoort van Jezus en de speculaties over wie hij is. Hij is heftig geschrokken en denkt dat het Johannes de Doper is die uit de dood is opgestaan en daardoor extra krachten heeft gekregen. Daarna vertelt Marcus als een soort flashback het verhaal van de dood van Johannes.
 

Politieke intriges

Het is een verhaal vol politieke intriges. Herodus was getrouwd met Herodias, de vrouw van zijn broer. Volgens de wet kon dat niet, en Johannes, recht door zee als hij was, had daar iets van gezegd. Daarom had Herodus hem gevangen genomen. Herodias wilde Johannes direct doden maar Herodus nam hem in bescherming. Want ondanks alles wist hij dat Johannes een heilig man was en had hij ontzag voor hem.

Die dubbele houding was precies het probleem van Herodus. Hij kent de waarheid maar handelt er niet naar. Hij doet wat hem goed uitkomt. Hij kon niet zeggen dat hij niet wist wat goed was, want Marcus vertelt erbij dat “hoewel Herodus altijd in grote onzekerheid verkeerde als hij naar Johannes geluisterd had, hij hem toch graag bleef horen.”
 

Het Herodus-syndroom

Toen ik dat zinnetje las vond ik Herodus opeens een stuk sympathieker, of op zijn minst menselijker. Ik heb namelijk last van hetzelfde. Ik lees regelmatig de Bijbel, luister preken, lees christelijke boeken, dus ik zou moeten weten wat juist is. Maar af en toe dan weet ik dat ik iets niet moet doen, maar ik doe het dan toch, gewoon omdat het me beter uitkomt. Of andersom, ik weet dat iets goed is om te doen, maar toch doe ik het niet. Op zulke momenten komt de Herodus in mij naar boven.

Herodus is een anti-voorbeeld; hij luisterde naar Gods woorden, maar deed er niets mee. Hoe zit het met ons? Volgen wij zijn voorbeeld? Hebben wij last van het Herodus-syndroom?