Gebeds- en vastendag voor vrede in Syrië

Vandaag is door paus Franciscus uitgeroepen dat een bijzondere dag van gebed en vasten opdat er vrede zou komen in Syrië. In het Angelusgebed van afgelopen zondagmiddag riep hij in krachtige bewoordingen hiertoe op. Hij veroordeelde scherp het gebruik van chemische wapens, wees de internationale gemeenschap op zijn verantwoordelijkheid om vrede mogelijk te maken en om op te houden met wapenleveringen.

Zijn schreeuw om vrede kent heel wat weerklank en dit niet alleen bij vele katholieken maar ook bij andere christenen, moslims en ongelovigen. Na twee jaren van ellende begint eindelijk de internationale gemeenschap zich te roeren. Maar wat kunnen wij doen? Bidden om vrede verzacht niet enkel het eigen hart maar zorgt ook voor een aanstekelijk dynamiek die kan uitgroeien tot een krachtige beweging die niet meer gestopt kan worden. Een dag vasten ondersteunt dit en markeert in ons eigen leven dat het een serieuze zaak is, dat het iets is dat ingrijpt in het eigen leven.

Trek jij het je aan of laat je deze dag gewoon passeren?

Hieronder de toespraak van paus Franciscus waarin hij tot deze dag oproept.

 

Dierbare broeders en zusters,

 

Gegroet! Dierbare broeders en zusters, vandaag wil ik mijn stem toevoegen aan de schreeuw die met steeds grotere angst opstijgt vanuit de hele wereld, vanuit alle volkeren, vanuit het hart van elke mens, vanuit de ene grote familie van de mensheid: het is de schreeuw om vrede! Het is een schreeuw die krachtig verklaart: wij willen een vreedzame wereld, wij willen mannen en vrouwen van vrede zijn, en wij willen dat in onze samenleving, verscheurd door verdeeldheid en conflicten, de vrede uitbreekt! Nooit meer oorlog! Nooit meer oorlog! Vrede is een kostbaar geschenk dat dient gepromoot en beschermd te worden.

 

Er zijn zovele conflicten in deze wereld. Ze doen me veel pijn en maken me bezorgd. Deze dagen is mijn hart in het bijzonder gewond door wat er gebeurt in Syrië. De dramatische ontwikkelingen  die er lijken aan te komen beangstigen mij.

 

Ik doe een uitdrukkelijke oproep voor vrede, een oproep die diep uit mezelf komt. Er is zoveel lijden, zoveel vernieling, zoveel pijn veroorzaakt door  het gebruik van wapens in dit gemartelde land, in het bijzonder bij de burgers en de ongewapende mensen! Ik denk aan zovele kinderen die het licht van de toekomst niet zullen zien! Met de allergrootste kracht veroordeel ik het gebruik van chemische wapens: ik zeg u dat die verschrikkelijke beelden van de voorbije dagen in mijn geest en hart gebrand zijn. Aan het oordeel van God en van de geschiedenis  over uw handelingen valt niet te ontkomen! Het gebruik van geweld heeft nooit geleid tot vrede. Oorlog baart oorlog, geweld baart geweld.

 

Met al mijn kracht vraag ik alle partijen in dit conflict om te luisteren naar de stem van hun eigen geweten, om zich niet  op te sluiten in hun eigen belangen alleen, maar wel om naar elkaar te kijken als naar broeders en om beslist en moedig het pad te bewandelen van de ontmoeting en de onderhandeling, om zo het uitzichtloze conflict te overstijgen. Met dezelfde kracht spoor ik de internationale gemeenschap aan om alle mogelijke inspanningen te leveren om zonder uitstel duidelijke vredesvoorstellen te promoten in dat land, een vrede die gebaseerd is op dialoog en onderhandeling, voor het goed van heel het Syrische volk. Dat geen enkele inspanning wordt ontzien om humanitaire bijstand te garanderen voor hen die gewond worden door dit verschrikkelijke conflict, in het bijzonder diegenen die gedwongen worden om te vluchten en de talrijke vluchtelingen in de buurlanden. Geef de humanitaire helpers, belast met de taak om het lijden van deze mensen te verlichten, vrije toegang zodat ze de nodige hulp kunnen verlenen.

Hoe kunnen we bijdragen tot vrede in de wereld? Zoals Paus Johannes zei, het komt elk individu toe om nieuwe relaties uit te bouwen in de samenleving van mensen, onder de leiding en bezieling van de rechtvaardigheid en de liefde (Cf Johannes XXIII, Pacem in Terris, [11 april 1963]: AAS 55, [1963], 301-302). Alle mannen en vrouwen van goede wil zijn verplicht om mee te werken aan deze zending om te bouwen aan de vrede. Ik doe een krachtige en dringende oproep aan de hele Katholieke Kerk, en tot alle christenen van andere belijdenissen en ook tot de aanhangers van de andere godsdiensten en tot die broeders en zusters die niet geloven: vrede is een goed dat elke grens overstijgt vermits het toebehoort aan de hele mensheid!

 

Ik herhaal met kracht: harmonie tussen de volkeren wordt niet opgebouwd door een cultuur van confrontatie of door een cultuur van conflict. Wel door een cultuur van ontmoeting en een cultuur van dialoog; dit is het enige pad naar de vrede. Moge de smeekbede voor vrede gehoord worden en ieders hart raken zodat ze hun wapens mogen neerleggen en zich kunnen laten leiden door het verlangen naar vrede.

 

Met het oog hierop, broeders en zusters, heb ik beslist om voor de hele Kerk op 7 september eerstkomend, op de vooravond van de geboorte van Maria, Koningin van de Vrede, een dag van vasten en gebed af te kondigen voor de vrede in Syrië, het Midden-Oosten en in de hele wereld. Ik nodig eveneens alle mensen, met inbegrip van de andere christenen, aanhanger van andere godsdiensten en alle mensen van goede wil, om deel te nemen, op welke manier dan ook, aan dit initiatief.

 

Op 7 september zullen we hier op het Sint-Pietersplein van 19u tot 24u samenkomen. In gebed en in een geest van boetedoening zullen we Gods grote genade van vrede inroepen voor het geliefde volk van Syrië en voor elke situatie van conflict en geweld over de hele wereld. De mensheid heeft er nood aan om deze gebaren van vrede te zien en om woorden van hoop en vrede te horen! Ik vraag aan alle lokale kerken dat zij, benevens het vasten, ook samenkomen om te bidden voor deze intentie.

 

Laten we Maria vragen dat zij ons helpt om geweld, conflicten en oorlog te beantwoorden met de kracht van de dialoog, de verzoening   en de liefde. Zij is onze moeder: moge zij ons helpen om vrede te vinden; wij zijn allen haar kinderen! Help ons, Maria, om dit zo moeilijke ogenblik door te komen en om onszelf dag in dag uit volledig in te zetten om in alle situaties te bouwen aan een authentieke cultuur van ontmoeting en vrede. Maria, Koningin van Vrede, bid voor ons!     

 

 

Franciscus