Ik ben prostitué en daar ben ik trots op

Lyle Muns heeft de laatste dagen, startende met zijn blog-artikel, het taboe rond studentenprostitutie willen doorbreken. In het belang van iedereen had dit een open discussie moeten zijn. Maar helaas, vanaf het begin werd door de stijl van spreken duidelijk gemaakt dat het niet kon een moreel oordeel te vellen. Zo stelt Lyle zonder omwegen “ik verdien geld met seks en dat is goed”. Wie zit er nu in een ivoren toren? Wie wil zijn standpunt enkel maar ventileren zonder er au font over in discussie te gaan?

En de meerderheid van de media pikken dit. Weinigen durven in de pen te kruipen of echt kritische vragen te stellen. De anders zo assertieve journalisten laten zich tackelen door een student van 19. En ook vanuit het onderwijs, met het VSK (de Vlaamse studenten koepel) valt geen moreel oordeel. Meer en meer wordt door de ouders op het onderwijs gerekend voor de opvoeding van hun kind, ook de morele opvoeding. Maar in dit heeft ze blijkbaar geen moreel oordeel klaar. Integendeel, men trekt de paraplu open met het argument dat men op een professionele manier privé en werk moet scheiden in deze zaken. Wat is er aan de hand met ons moreel besef? Waar is de voorbeeldfunctie. Wil men terug naar een dubbele moraal?

Al is het het oudste beroep dan nog wil dit niet zeggen dat het goed is. Wat richt zo iets aan met de verdere ontwikkeling van een mens op sociaal, psychologisch en relationeel vlak. Je lichaam gebruiken als koopwaar, alles geven voor materiële dingen. Maakt dit een mens echt tot mens? Echt vrij? Of is dit niet juist een soort van zelf gekozen slavernij?

Het onderstaande artikel hierover van David Dessin is zeer lezenswaardig.

http://www.standaard.be/cnt/dmf20130807_00685148