Zoeken en vinden

Hier zijn we eindelijk weer, klaar om er opnieuw in te vliegen. We hebben de batterijen weer goed kunnen opladen in Schotland. Prachtig weer, lekker eten en vriendelijke mensen. Wat moet je nog meer hebben in het leven.

Tijd nu om terug achter de PC te kruipen en een artikel te posten. Tijdens mijn vakantie las ik iets interessants over hoe het wereldbeeld een sterke invloed heeft op het mensbeeld. Je staat er niet altijd bij stil maar wat ik toen las kwam bij mij heel herkenbaar over.

Heel wat mensen zeggen dat je pas gelukkig wordt als je je plaats in het leven ontdekt hebt. De wereld en het leven zijn een soort theaterstuk dat wordt opgevoerd. De voorstelling wordt pas geslaagd als iedereen, van hoofdrolspeler tot geluidsman hun werk goed en juist doen. Deze kijk op de zaken vertrekt vanuit het idee dat alles een doel, een bedoeling heeft en dat het aan ons is dit te ontdekken. Hoe meer de dingen lopen zoals ze bedoelt zijn, hoe minder Chaos er is. Uiteindelijk vertrekt deze visie vaak vanuit een eerste oorzaak die alles zo gemaakt heeft en bedoeld. Woorden als harmonie, balans worden dan ook snel in de mond genomen.

Maar een andere kijk op de dingen die meer eigen is aan deze tijd staat hier voor een stuk haaks op. De wereld is één en al chaos, er is geen doel. Er is enkel een veelheid aan mogelijkheden die al dan niet goed of fout kunnen uitdraaien. Er is geen zoeken naar een vooraf gegeven doel of oplossing. Het doel is het gene waar je zelf genoegen mee neemt, het doel is het zoeken zelf. Vaak is er een ondertoon van onrust. Telkens nieuwe dingen, alles proberen, kiezen en veranderen. Vaak hoor je dan zeggen: “je moet alles uit het leven halen wat er in zit”, “Stilstaan is achteruit gaan”.

 Beide visies lijken me iets te hebben. Bij de eerste wordt er misschien te weinig ruimte gelaten voor de creatieve vrijheid van de mens. Bij de tweede wordt dan weer de individuele vrijheid als ongebondenheid te fel centraal gesteld. Dat het zoeken belangrijk is voor een mens en hem meer tot mens maakt vind ik heel belangrijk. In de kiem hebben we zoveel meegekregen, maar vele van deze dingen moeten zich nog ontplooien. Te snel komen tot het vastpinnen op een doel kan ook fnuikend werken. Maar aan de andere kant moet een mens vroeg of laat ook thuis kunnen komen bij zichzelf om te weten wie hij is, om rust te vinden.

Soms duurt het zoeken lang en zijn er heel wat vragen. Maar als je uiteindelijk daar bent aangekomen waar je hoort te zijn dan weet je het en stroomt het leven door al je vezels. Het is bijna zoals met een relatie. Hoeveel jongeren voelen zich in hun zoektocht niet onzeker, sommigen blijven een hele tijd zoeken of durven zelfs niet op pad te gaan. Maar als ze eens de ware zijn tegengekomen dan verdwijnt alle onrust. Hetzelfde geldt voor een roeping. Eerst is er de noodzakelijke onrust, maar daarna maakt ze plaats voor iets totaal anders, leven tot in je diepste vezel.