God! Wat moet ik doen?

Het gebeurt in het leven wel eens dat je op een punt komt waarvan je niet meer weet hoe het verder zal gaan. Heel wat dingen komen op je af maar je ziet in dit alles nog niet klaar genoeg. Ik bevind mij nu in zo’n situatie. Maar wat is nu de beste houding? Wat moet ik doen? Of moet ik gewoon niets doen en wachten en “het lot” laten beslissen?

Dat laatste lijkt me nu niet echt de manier. Maar wat dan wel. Als christen draag ik zelf de verantwoordelijkheid voor mijn keuzes. Ik ben vrij om het ene of andere te kiezen. Maar als gelovige probeer ik ook die keuzes te maken die God mij aanbiedt. Geloven is Jezus als gids nemen voor je dagelijks leven omdat je gelooft dat dit nu juist de weg is naar echt zinvol leven.

Maar hoe doe je dit dan? Is het zo gemakkelijk als sommigen het voorstellen. Stel je de vraag: Wat zou Jezus doen? Maar hoe kan ik dit nu weten. In het Evangelie kom ik geen gelijkaardige problemen tegen. De keuzes waar ik voor sta zijn anders, genuanceerder… Het Evangelie als handboek met kant en klare oplossingen gebruiken lijkt me niet te doen. Maar wat dan?

God heeft ons verstand, de rede gegeven. Om wijze beslissingen te nemen kom je met gezond boerenverstand al een heel eind. Dat is goed. Maar schiet ik dan niet als gelovige te kort? Laat ik God dan niet te zeer aan de kant als diegene die eens alles in gang heeft gezet maar het ons nu maar laat opsoppen? Volgens mij is God ook nu met mij bezig zoals ook een hoop verhalen in de bijbel vertellen. Maar hoe kan ik nu op het spoor komen van wat hij wil? In ons geweten, in ons hart werkt Gods goede, Heilige Geest die Jezus aan al zijn leerlingen gegeven heeft. Het is hier dat hij op een intieme manier bij ons is. Maar wat is dit dan? Is dit luisteren naar je buikgevoel, je emotionele intelligentie? Loop je dan niet het gevaar jezelf voor de gek te houden en louter je te laten drijven op je emoties?

Volgens mij is er een tussenniveau. Dat en hart en hoofd verenigt waar God met ons op weggaat. Dit niveau is niet iets dat zomaar boven komt drijven. Je moet er naar op zoek gaan in gebed en stilte. Zelf stil vallen, zowel hoofd als emoties om als het ware het fluisteren van God te horen. Blijkbaar is het gemakkelijker om te zeggen waarin God niet te vinden is dan wel. En toch geloof ik dat dit het meest fundamentele voor een gelovige is. God zoeken en met Hem door het leven wandelen.