Pesten loopt uit de hand

Pesten, het is al zo oud als de straat is. Mensen die vrezen zelf het kneusje te worden van de groep pakken anderen tussen of men doet het om even duidelijk te maken hoe oppermachtig men is. Het is een manier om te overleven in een groep het maakt deel uit van de survival of the fittest. Het is dus heel menselijk dat het voorkomt.

Gelukkig wordt hierop wel gereageerd zoals in het geval van onlangs van Kayleigh en Kacey. Het laat zien dat de aandacht voor de zachte waarden in onze samenleving ook wortel heeft geschoten. Laten we echter wel niet te snel victory kraaien over hoe goed we zijn. Want als we dan zien hoe er op dit pestgedrag is gereageerd dan is dit ondermaats. Door het filmpje op facebook te plaatsen lijkt het eerder op oog om oog, tand om tand. Meer nog, hiermee wordt de dader aan de publieke schandpaal genageld en beladen met alle zonden van Egypte. Het riekt zelfs een beetje naar de wraak van een moeder: "ze hebben mijn kind iets aangedaan. Ik zal hen hiervoor laten boeten."  Hoe begrijpelijk de reactie van de moeder ook is. Toch kunnen we hierom niet gelukkig zijn.

De zachte waarden zijn nog lang niet doorheen onze individualistische bolster heen gedrongen. Van harte kiezen voor de zwaksten en armsten ligt niet in onze aard. Het zal altijd een strijd van ons en tegen onszelf vragen. Niet voor niets dus dat het teken van diegene die hiervoor radicaal gekozen heeft het kruis is.